Złota Reguła Bankowa
jako zasada kształtowania równowagi pomiędzy aktywami i pasywami banków
„Złota reguła bankowa” została przedstawiona w pracy Otto Hubnera. Jego tezy:
„Kredyt może udzielić bank bez wpadnięcia w niebezpieczeństwo, że nie będzie mógł wypełnić swoich zobowiązań, musi nie tylko pod względem kwoty, ale także jakości odpowiadać kredytowi, który został udzielony”.
„Pieniądze zdeponowane na 3 miesiące nie mogą być udzielane bez ryzyka na 6 miesięcy”.
„Z pieniędzmi, które w każdym momencie mogą być zażądane do zwrotu, można dokonywać tylko takich operacji, z których można te pieniądze również w każdej chwili wycofać”.
Złota reguła bankowa: Terminowi płatności powinny odpowiadać odpowiednie kwoty i terminy aktywów.
Reguła ta wymaga, żeby działalność aktywna i pasywna banku była zgodna co do kwot i terminów. W ten sposób zostaje wyłączona możliwość dokonywania transformacji terminowej.
Jest ona oceniana krytycznie gdyż
- nie uwzględnia cichej, bezwarunkowej prolongaty wkładów, wychodząc z założenia, że wszystkie uzgodnione terminy będą zgadzać się z rzeczywistymi.
- Nie bierze pod uwagę nowych wpłat depozytów. Uznaje, że jedynym źródłem spłat są spłacane kredyty a także środki własne.
- Nie bierze pod uwagę możliwości otrzymywania środków z alternatywnych źródeł jak rynek pieniężny (pieniądz dzienny, terminowy), lokaty, inwestycje.
- Jeżeli nawet bank zrezygnuje z transformacji środków, to i tak nie jest bezpieczny, to i tak nie jest bezpieczny, gdyż istnieje ryzyko niespłacenia kredytów w terminie.
Bilans banku komercyjnego przy zastosowaniu złotej reguły bankowej.
|
Aktywa |
Pasywa |
|
Środki płatnicze (gotówka) |
Wkłady a’vista |
|
Kredyty na 1 m-c |
Wkłady na 1 m-c |
|
Kredyty na 3 m-ce |
Wkłady na 3 m-ce |
|
Inwestycje długoterminowe |
Kapitał własny |